Μερικές μέρες πριν μου δόθηκε η ευκαιρία και τιμή να συμμετάσχω σε μία συζήτηση παρουσίαση στην Στοά του Βιβλίου πλάι στην καθηγήτρια Σοφία Μουρούτη, στο καθηγητή Δημήτρη Μπουραντά και τον πρόεδρο της Λέσχης Επιχειρηματικότητας Στέλιο Σταυρίδη για το μοναδικό βιβλίο του Sir Ken Robinson ΑΛΛΗ ΛΟΓΙΚΗ, το οποίο με ένα πρωτόγνωρο για εμένα τρόπο αποτελεί οδηγό για το πως μία άλλη λογική στην παιδεία αλλά και στο επιχειρείν μπορεί να απογειώσει την δημιουργικότητα και την καινοτομία σε κάθε πεδίο της ζωής μας.
Ο συγγραφέας μέσα από ένα ιδιαίτερα ευσύνοπτο τρόπο αφού δείχνει πως για χάρη των οικονομιών οδηγήσαμε ολόκληρες γενιές να περιθωριοποιήσουν ταλέντα, ικανότητες και δημιουργικότητα αναφέρετε σε παραδείγματα μοντέλων εκπαίδευσης, σχολειών και επιχειρήσεων όπου το τρίπτυχο Φαντασία-Δημιουργικότητα-Καινοτομία αποτελεί θεμέλιο λίθο προσωπικής ανάπτυξης και ευδαιμονίας.
Ίσως η πιο χαρακτηριστική του αναφορά είναι στο Μπλε Σχολείο της Νέας Υόρκης όπου σύμφωνα με τον Chris Wink εκεί που το παραδοσιακό σχολείο αποτελεί σιταποθήκη-γνώσεων που γεμίζει φορτηγά-παιδιά, το Μπλε Σχολείο είναι μία πλατφόρμα εκτόξευσης, τα παιδιά πύραυλοι και οι δάσκαλοι … απλά παλεύουν να βρουν το φυτίλι. Αναφορές σε θέματα όπως η ειλικρινή αυτοκριτική, η πολυσυλλεκτική γόνιμη συνεργασία, η δυνατότητα να αναγνωρίζεις μία καλύτερη πρόταση από τη δική σου και να την στηρίζεις και πάνω από όλα, η έλλειψη φόβου απέναντι στο λάθος ή την αποτυχία σε συνάρτηση με την αποφασιστικότητα να ξανασηκωθείς στα πόδια σου αποτελούν μερικά μόνο από τα στοιχεία που έκαναν τη συζήτηση αλλά και το βιβλίο απόλυτα σχετικό με την ευρύτερη κατάσταση που συγκλονίζει τη χώρα μας.
Την επόμενη ημέρα βρέθηκα σε μία άλλη – διαφορετική συζήτηση με μεταπτυχιακούς φοιτητές του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών προσκεκλημένος μίας εξαιρετικής «δασκάλας» της καθηγήτριας Ειρήνη Ρηγοπούλου. Ο Σωκράτης έλεγε ότι «η εκπαίδευση είναι το προσάναμμα μίας φλόγας και όχι το γέμισμα ενός αγγείου» και εγώ είδα με μεγάλη μου έκπληξη και ανακούφιση σαράντα νέα παιδιά έτοιμα να κατακάψουν με το πνεύμα τους και το δυναμισμό τους την κρίση και όλα όσα μας οδήγησαν τα τελευταία 35 χρόνια με νομοτελειακό τρόπο σε αυτή.
Είναι αλήθεια ότι στην αρχή όλα τα παιδιά αγωνιούσαν να μάθουν πως θα προσληφθούν, πώς να γράψουν το βιογραφικό, αν χρειάζεται προϋπηρεσία, τι να κάνουν για να μην απολυθούν. Πίσω όμως από το άγχος τους για απασχόληση έβλεπες ξεκάθαρες θέσεις, δυνατά πρόσωπα, αγωνία όχι για να βρουν δουλειά αλλά για τους δοθεί η ευκαιρία να πολεμήσουν κι αυτοί, να προσπαθήσουν, να δημιουργήσουν, να χτίσουν.
Η Ευρυδίκη αναρωτήθηκε «θα μας δοθεί ευκαιρία» και τότε ξεπρόβαλλε για άλλη μια φορά μπροστά μου η εικόνα των λεγεώνων από τηλεοπτικούς σοφούς, ειδήμονες, εθνοπατέρες, εργατοπατέρες, φοιτητοπατέρες , αναλυτές και κάθε λογής ειδικών που στο όνομα όλων μας – και προφανώς της Ευρυδίκης – προσπαθούν να μας σώσουν, καλύπτοντας την ίδια στιγμή τη διαχρονική τους ανικανότητα, τις περιοριστικές αντιλήψεις τους και όλως τυχαίως και ορισμένα από τα μύρια προνόμια τους.
Η απάντηση μπορεί να είναι μόνο μία στην αγαπητή Ευρυδίκη … η κάθε ευκαιρία πρέπει να διεκδικηθεί μέσα από τα ταλέντα, τις ικανότητες, το δυναμισμό και το πνεύμα συνεργασίας του καθενός. Υπάρχουν πολλοί που με μία ΑΛΛΗ ΛΟΓΙΚΗ θα σταθούν πλάι σας και μαζί θα ξανασηκωθούμε στα πόδια μας.
Όλους τους άλλους – που πλέον τους ξέρουμε – οφείλετε και οφείλουμε να τους προσπεράσουμε. Προχωράμε … θα είναι δύσκολο αλλά γίνεται.
… the Parthenon towered over the strong walls, like a bright and eternal miracle, that continuously dialogues with the wonderful sculptures that originally decorated it, through the glass structure that interweaves the Acropolis Museum. Greece must be saved at all costs. It treasures so much about all of us: the basic and timeless idea of aesthetics, the wonderful fragrance of the concept of democracy, the cradle of thought, of philosophical speculation.
GEORGE MASSEY: Boston College Student
The truth is that Greece is not new to hard times. Her history is not only that of “bygone glory days” but also that of profound struggle.
Socrates himself was born in the midst of the Greco-Persian Wars, Plato just a quarter century after they ended—what would have been made of the greatness of Classical Greece if the whole culture itself had been snuffed out in those battles?
www.RepowerGreece.com
Το RepowerGreece.com είναι μία πρωτοβουλία κοινωνικής ευαισθητοποίησης και «κινητροποίησης» που αναζητά και αναδεικνύει σύγχρονες και ρεαλιστικές αντιλήψεις που διαμορφώνουν λύσεις και προοπτικές, με στόχο τον επαναπροσδιορισμό και την ισχυροποίηση της εικόνα της χώρας, εντός και εκτός συνόρων.
Το RepowerGreece.com κινείται σε τομείς στρατηγικού ενδιαφέροντος και επίδρασης στην κοινωνική πρόοδο της χώρας, όπως η Παιδεία, ο Πολιτισμός, οι Επιστήμες, ο Εθελοντισμός, η Οικονομία με έμφαση στον Τουρισμό, τη Γεωργία, την Ενέργεια και τη Ναυτιλία.
Φιλοξενεί κείμενα θέσεων και παρεμβάσεις, καθώς και ιστορίες που ξεχωρίζουν και εμπνέουν, πολιτών που κινήθηκαν με φιλοδοξία, σοβαρότητα και πείσμα, καταφέρνοντας να δημιουργήσουν τις δικές τους προοπτικές και διεξόδους.
Το RepowerGreece.com αποτελεί πλατφόρμα διαλόγου και διεθνούς προβολής μέσα από ένα σύνθετο πρόγραμμα δημοσιότητας και δημοσίων σχέσεων, ώστε να αναδειχθεί η Ελλάδα που προχωράει, εξελίσσεται, διορθώνεται και ορίζει εκ νέου το στίγμα της.
Το RepowerGreece.com ξεκίνησε ως ιδέα τεχνοκρατών από τον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, ακαδημαϊκών και διπλωματών και συντονίζεται από το Ινστιτούτο Περιφερειακού Διαλόγου και Στρατηγικής – ΙΠΕΔΙΣ.
MELANIE GRAF: Hellenic Legacy Fellow in Athens
My laptop always freezes when I need it most. When Firefox has at least ten tabs open, when Facebook chat has four heated conversations going, when there are six Word documents minimized, and when the one I am furiously working on has yet to be saved, my laptop flashes me the virtual equivalent to the middle finger. It decides that it has simply had enough, and is not going to take my abuse any longer. The frozen screen is technology’s way of saying “Leave me alone. Get lost.”
Today’s Athens bears a strong resemblance to a frozen computer screen. After that exhausting period of three-week garbage strikes, constant public transportation strikes, and those persistent demonstrations that occasionally escalated into violence, the muddle and disarray is still everywhere you look. The credit binge, over-spending, tax evasion, and rampant corruption have buried Greece beneath a mammoth unforgiving deficit. The EU and IMF have forced the screen to conk out, screaming “ENOUGH IS ENOUGH! CEASE AND DESIST IMMEDIATELY!” and forcing the entire mechanism to shut down.
When the screen goes blank, the computer is faced with a crucial decision: to be or not to be. If you’re lucky, a new blue screen smiles back at you, as you hit the repower button and the sweet start-up melody floats from your speakers. Your desktop gears up, and then there it is: a bright-eyed and cheerful screen waiting for you with open arms. The memory of your lost work evanesces at the promise of a better future. A fresh start is exactly what you had needed. But sometimes the computer simply goes bust. “Nope,” it says, “just nope.” It sinks into a defective state, refusing to display anything but that dark abyss of nothingness.
Greece now stands at these very crossroads. Will it repower with a new sense of fiscal responsibility, reinvent old industry, and re-energize the spirit of her youth, or will it fade into the Third World? The crisis is providing the country with the perfect opportunity to reinvent itself, to repower with new values, and to reposition itself within the international sphere. It is with these lofty hopes in mind that I joined the RepowerGreece social awareness initiative. The campaign’s underlying goal is to create a springboard for change and progress by showcasing editorials, success stories, and snap-thoughts that reflect innovative, out-of-the-box ways of thinking. Through this platform of interesting texts, the campaign seeks to narrate a story of Greece that is often ignored, but still worth listening to, inspiring onlookers from both inside and outside its borders.
PATRIZIO NISSIRIO: Senior Editor at ANSAmed
Italy and Greece – culturally very close from the beginning of time – seem to share a similar drama these days: a deep financial crisis, with heavy consequences for the lives of ordinary citizens, austerity packages that leave many dissatisfied. Both countries carry the burden of an overblown public sector, widespread inefficiency and corruption, high and unacceptable tax evasion.
ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΩΣΤΑΣ: Πρόεδρος Φορολογικής Επιτροπής, Ελληνο-Αμερικανκό Επιμελητήριο
Είναι γεγονός ότι, από το 2005 και μετά έχουμε βιώσει απανωτά κύματα φορολογικής αναμόρφωσης με αμφίβολη αποτελεσματικότητα, πριν φθάσουμε στη περίοδο της μεγάλης οικονομικής κρίσης, όπου σημαντικό μέρος των σκληρών δημοσιονομικών μέτρων λιτότητας που βιώνουμε, έπρεπε να εξυπηρετηθεί μέσα από την μόνιμη διαπιστωμένη δυσλειτουργία του φορολογικού μας συστήματος.
Βλέποντας λοιπόν τις χρόνιες αδυναμίες του να διατηρούνται σε μία κρίσιμη καμπή εκσυγχρονιστικής μεταλλαγής του καταρρέοντος οικονομικού μας μοντέλου, δεν μας μένει περιθώριο πλέον, παρά να προσλάβουμε τις συγκυρίες σαν μία τελευταία ευκαιρία για ριζική αναμόρφωση του φορολογικού συστήματος.
MELANIE GRAF: Hellenic Legacy Fellow in Athens
For two and a half weeks, my commute to work has involved step-stoning through wide expanses of trash. Plugging my nose has become second nature. Like the rest of Athens, I have started to forget that there were once marble and cobblestone sidewalks beneath the mountains of garbage. The trash men are striking indefinitely as a result of the severe cuts to their wages, along with the dramatic tax hikes.
In the face of this lethal combination, an alarmingly large portion of the population is sinking below poverty level. My resentment for the men that are allowing the stench, grime, and health hazards to settle upon this city begins to fade as I realize they won’t be able to put food on their tables for much longer.
ΑΒΡΑΑΜ ΤΣΟΥΚΑΛΙΔΗΣ: Πρόεδρος της Positive Energy
Την Τρίτη 17 Ιανουαρίου 2012, είχα την τιμή και τη χαρά να μιλήσω στην εκδήλωση και ανοιχτή συζήτηση με θέμα “Επενδύσεις, Ανάπτυξη, Ανεργία”. Την ανοιχτή συζήτηση διοργάνωσαν το ΕΛΙΑΜΕΠ, το ΙΟΒΕ, η Kantor και η Κίνηση Πολιτών.
Όπως δήλωσαν οι διοργανωτές: “Στόχος της εκδήλωσης ήταν να αναδειχθούν δυσλειτουργίες και προβλήματα που εμποδίζουν την ανάληψη επενδυτικών πρωτοβουλιών από ξένους και Έλληνες επενδυτές. Η προσέλκυση επενδύσεων αποτελεί κρίσιμη παράμετρο στην προσπάθεια αναθέρμανσης της οικονομικής δραστηριότητας και της επιστροφής της χώρας σε αναπτυξιακή πορεία.
Την ομιλία συνόψισε πολύ ωραία η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: “Ένα από τα σημαντικότερα συμπεράσματα ήταν ότι η ύφεση και η ανεργία είναι εντονότερες από τις προβλέψεις, επειδή το μείγμα οικονομικής πολιτικής που ακολουθείται είναι προβληματικό και η οικονομία υφίσταται και το κόστος της πιστωτικής στενότητας. Ειδικότερα επισημάνθηκε ότι μειώθηκαν δραστικά οι δημόσιες επενδύσεις, αυξήθηκαν οι φόροι αντί να μειωθούν δραστικότερα οι πρωτογενείς δαπάνες, μειώθηκαν οι πραγματικοί μισθοί (15% στη διετία), αλλά οι τιμές αυξάνονται, λόγω της μηδαμινής προόδου στα μέτρα βελτίωσης των συνθηκών ανταγωνισμού.”
KYRIAKOS PIERRAKAKIS: Doctoral Candidate at the University of Oxford - Political Economy
Today we are witnessing the end of an old world, while a new one will eventually be born. For better or for worse.
The economic “correction” will go through – with or without us– either with an internal depreciation through new austerity measures or with an external depreciation by returning to the drachma. We may be avoiding reality, imagining that a deus-ex-machina will come to our rescue. But this is not possible.
