KYRIAKOS PIERRAKAKIS: The end of an era – the beginning of a new one

KYRIAKOS PIERRAKAKIS: Doctoral Candidate at the University of Oxford - Political Economy

Today we are witnessing the end of an old world, while a new one will eventually be born. For better or for worse.

The economic “correction” will go through – with or without us– either with an internal depreciation through new austerity measures or with an external depreciation by returning to the drachma. We may be avoiding reality, imagining that a deus-ex-machina will come to our rescue. But this is not possible.

CHRISTOPHER HADZOPOULOS: Sooner or later the hostages will be released

CHRISTOPHER HADZOPOULOS: President of the French-hellenic Chamber of Commerce

The French-hellenic Chamber of Commerce (C.C.I.F.H. Chambre de Commerce et d’ Industrie Franco-hellénique) is the oldest (125 years) bi-lateral Chamber in Greece. Greek-french political, cultural and of course commercial relations are thus well established. In fact French investments are probably much better accepted by politicians, by the public and by the media than investments from other countries. In the last decade French economic presence in Greece has grown impressively in most sectors of the economy: public works, banks, insurance, supermarkets consumer goods etc. Over 100 French companies are active in Greece, globally forming the largest employer in the country, providing jobs to 35.000 people.

Please stop patronising us Greeks | O Απόστολος Δοξιάδης στο guardian.co.uk

The Greek debt crisis has given rise to a new stock character in Athens: the All-seeing Public Economist (APE). The APE claims to exactly understand our predicament, present and future, and he counsels the hoi polloi with a degree of certainty unmatched since the days of the blind seer, Tiresias (I use the gendered pronoun intentionally: for some reason – possibly because men are more prone to intellectual hubris than women – almost every APE is a “he”).

Economics is purportedly the key to the wisdom of the APE. Thus, whenever he addresses a mass meeting in Constitution Square, appears on a TV panel or pontificates from a newspaper, he refers to knowledge that goes over the audience’s heads. Kindly, he explains it: “What is really happening is (insert diagnosis) and what the government/Greece/EU/IMF/banks (take your pick) should do is (insert therapy).”

Περιμένοντας τους Βαρβάρους | Ο Αλέξανδρος Κωστόπουλος στο protagon.gr

Οι έννοιες μνημόνιο, κρίση, μηχανισμός στήριξης, ανεργία, πλαισιώνουν πλέον τον διάλογο του κάθε Έλληνα πολίτη σε κάθε γωνία της χώρας, ανεξαρτήτως ηλικίας και φύλου, συνοδευόμενες από περιγραφικές εκφράσεις αισθημάτων οργής, απογοήτευσης και κυρίως ανασφάλειας.

Ο προβληματισμός του πώς φτάσαμε ως εδώ, ποιος φταίει και ποιος θα πληρώσει έχει κατακυριέψει την κάθε σκέψη, χωρίς να αφήνει περιθώρια για συλλογισμό αναφορικά με το τι κάνουμε από εδώ και πέρα… Αναμφισβήτητα, η τρέχουσα δυσχερής κατάσταση που καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε σε κάθε πεδίο της κοινωνίας μας, είναι απόρροια άστοχων και αμφιλεγόμενων αποφάσεων του παρελθόντος, αναχρονιστικών αντιλήψεων, έλλειψης ιεράρχησης προτεραιοτήτων και κατάρρευσης του ηθικού μας συστήματος αξιών.

Ανεξάρτητα όμως από τα αίτια, η ουσία είναι ότι κάπως τα καταφέραμε και φτάσαμε την χώρα στο σημείο που είναι σήμερα. Και με ντροπή καλούμαστε να παραδώσουμε στα παιδιά μας μία Ελλάδα φτιαγμένη από τραπουλόχαρτα, που απειλείται από το φύσημα της οικονομικής κρίσης, της διαφθοράς, της ανεργίας και των πολυδιάστατων και ισχυρών συμφερόντων.

this is it !

In a global economy of uncertainty complexity interdependence and risk the ability to survive, adapt, evolve and innovate is imperative

Οι πρίγκηπες, οι κομπλεξικοί και ο λαός | Στέλιος Σταυρίδης – sbctv.gr

Ο βασιλικός γάμος, αυτή η τόσο όμορφα στημένη τελετή, που παρακολούθησαν περί τα 2 δισεκατομμύρια άνθρωποι σε 184 χώρες, έφερε έσοδα στην Βρετανία και τους Βρετανούς, πάνω από 1 δις ευρώ μέσα σε 3-4 ημέρες !

Από τα έσοδα αυτά, τα μισά, δηλαδή 500 εκ. ευρώ, εισέπραξε το κράτος υπό μορφήν άμεσων και έμμεσων φόρων. Και ως γνωστόν, τα έσοδα σε ευνομούμενα κράτη διατίθενται για την αναβάθμιση των υπηρεσιών στην υγεία, την παιδεία και γενικότερα τις υποδομές, που απολαμβάνει το κοινωνικό σύνολο και κυρίως οι οικονομικά ασθενέστεροι. Τα υπόλοιπα 500 εκ. ευρώ, πήγαν στις τσέπες απλών εργαζομένων και μικροεπιχειρηματιών, δηλαδή σε μαγαζάτορες, μικροπωλητές (με άδεια φυσικά), ξενοδόχους, καμαριέρες, εστιάτορες, σερβιτόρους, ταξιτζήδες και αναρίθμητους άλλους, αυτοαπασχολούμενους ή απλούς εργαζόμενους.

Κάποιοι – πολύ σωστά – μίλησαν και για το τεράστιο κόστος που προκλήθηκε λόγω της μιας επιπλέον ημέρας αργίας που δόθηκε. Στην Ελλάδα, όμως, κανείς δεν υπολογίζει το αστρονομικό κόστος των συνεχών και άσκοπων απεργιών που καταστρέφουν την οικονομία και επιπλέον καταταλαιπωρούν και εμποδίζουν εκείνους που θέλουν να εργαστούν.

Tα ελληνικά ΜΜΕ δεν λειτουργούν στην «αγορά της ενημέρωσης», βρίσκονται στην «αγορά της πολιτικής επιρροής» | Π.Μανδραβέλης (προφητικό)

Η κρίση του Τύπου είναι μέρος της δομικής κρίσης που ζει η χώρα. Τη βλέπουμε πλέον παντού και θα τη δούμε πιο έντονα στους μήνες που έρχονται.

Έχει να κάνει με το μεγάλο, αδιαφανές και συγκεντρωτικό κράτος που επί χρόνια συντηρεί παθογένειες, οι οποίες στρέβλωσαν κάθε πτυχή της πολιτική, οικονομικής και κοινωνικής ζωής του τόπου.

Η τριαδική υπόσταση της ελληνικής πολιτικής – Δημήτρης Αρχοντάκης | www.ipedis.org

Ο Ιωάννης Καποδίστριας θέλησε να μετασχηματίσει το μετεπαναστατικό χάος σε έννομη τάξη και, όπως όλοι οι μεγάλοι αναμορφωτές, δολοφονήθηκε ακριβώς από εκείνους, χάριν των οποίων είχε θυσιάσει τα αξιώματά του, την περιουσία του και την ασφαλή του ζωή στο εξωτερικό. Έτσι είναι η ανθρώπινη φύση και μάλιστα η ελληνική, σε όλη την ιστορική διαδρομή της παράγει και ήρωες και αντιήρωες που στοχοποιούν και συνήθως εξοντώνουν τους ήρωες. Σήμερα είναι δύσκολο να φανταστούμε ότι αν ο Καποδίστριας είχε επιβιώσει, θα είχε πετύχει να μεταλλάξει κάπως τη φύση των Νεοελλήνων , ίσως όμως θα είχε προλάβει να θέσει τη Διοίκηση στις βάσεις που είχε διδαχθεί στον διεθνή χώρο της Ευρώπης, τάξη, ευνομία και υπευθυνότητα. Με τον θάνατό του, δηλαδή από την πρώτη περίοδο της ύπαρξης του νεοελληνικού κράτους, η Διοίκηση αλλοτριώθηκε από την Πολιτική και από μέσον προώθησης της κοινωνικής προόδου και αρμονίας εκφυλίστηκε σε θεραπαινίδα της, δηλαδή σε πεδίο ασέλγειας και λαφυραγώγησης εκ μέρους των εκάστοτε κυβερνώντων κομμάτων.

Η συνακόλουθη κακοδιαχείριση σε συνδυασμό με τις ιστορικές διακυμάνσεις και τις περιπέτειες της Ελλάδας – συνέπεια σε μεγάλο βαθμό της χρόνιας εναλλαγής περιόδων φαυλότητας και παρενθέσεων χρηστότητας – έκαμε τη ζωή των νεοελλήνων διαχρονικά τόσο απλή και ασφαλή όσο είναι η διάβαση ενός ναρκοπεδίου.

Έτσι προέκυψε ο φαύλος κύκλος του πελατειακού κράτους : H ανασφάλεια ωθούσε και ωθεί τους πολίτες προς το πελατειακό κράτος και αυτό με την κακοδιοίκηση αυξάνει την ανασφάλεια και την πελατεία του. Η εξάρτηση από τα κόμματα και την Πολιτική έγινε βίωμα και επαγγελματικός τρόπος ζωής για πολύ μεγάλο ποσοστό των πολιτών, που θέλουν να ζουν από την ψήφο τους και πήρε την υφή θρησκευτικής πίστης. Κάτω από αυτές τις συνθήκες η γέννηση της Πολιτικής Θρησκείας ήταν αναπόφευκτη.

Διονύσης Χιόνης, καθηγητής Οικονομικών | Newsbeast

[κι όμως ... ακόμα και έτσι κανένας δε συζητάει το αυτονόητο. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κ.Καθηγητής δεν είναι κάποιος θεωρητικός αλλά στέλεχος της αγοράς. Η μονομερής επιθετική αναδιάρθρωση είναι πράγματι καταστροφή για την αξιοπιστία και για ορισμένα ισχυρά συμφέροντα. Μήπως όμως στο σημείο που φτάσαμε, το μέλλον των ανθρώπων αυτής της χώρας είναι πιο σημαντικό ]

 

Λέει ο κ. Καθηγητής : Η περίπτωση του ελληνικού χρέους είναι ξεχωριστή διότι το 90% του χρέους είναι ομόλογα σταθερού επιτοκίου σε ευρώ και τα δάνεια έχουν συναφθεί σύμφωνα με το ελληνικό δίκαιο. Επίσης μεγάλο μέρος του χρέους είναι συγκεντρωμένο σε περιορισμένο αριθμό χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων.

Η αλήθεια είναι ότι κάθε περίπτωση χρεοκοπίας είναι μοναδική και έτσι δεν μπορούν να εξαχθούν εύκολα συμπεράσματα για τις συνολικές επιπτώσεις ιδιαίτερα για τα άμεσα αποτελέσματα στην καθημερινότητα. Πολλά πράγμα εξαρτώνται από την σύνθεση του χρέους.

Όπως και να έχει όμως η οποιαδήποτε αναδιάρθρωση του χρέους συνοδεύεται με σημαντικές αρνητικές εξελίξεις τόσο στην αξιοπιστία της Χώρας όσο και στο βιοτικό επίπεδο

πόσες ημερίδες πρέπει να γίνουν … ?

Σχεδόν κάθε εβδομάδα υπάρχει και μία εκδήλωση, ημερίδα, συνέδριο, debate ή ότι άλλο μπορεί να στηθεί ως συζήτηση για την ανάγκη ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ, εξωστρέφειας και καινοτομίας. Κάθε εβδομάδα κάποιοι ειδικοί, δήθεν ειδικοί και πιο πολλοί άσχετοι αναλύουν το αυτονόητο.

Κανένας όμως σε καμία ομιλία δεν ρωτάει συγκεκριμένα αυτούς που κάθονται σε κάποιες καρέκλες ειδικών γραμματέων, υφυπουργών, διευθυντών και λοιπών στελεχών της κυβέρνησης ένα απλό ερώτημα … ΤΙ ΚΑΝΑΤΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ , ΚΥΡΙΟΙ ?

Πόσες μελέτες, επικαιροποιήσεις μελετών και νέα business plan πρέπει να γίνουν για να ξεκινήσει επιτέλους ένα project. Και υπάρχουν και έργα και δυνητικοί επενδυτές … προφανώς το πρόβλημα είναι ότι εξακολουθούν να υπάρχουν και όλοι εκείνοι που μας έφεραν σε αυτό χάλι …

Κύριε Πρωθυπουργέ, ακούστε τη λογική, διώξτε τους άχρηστους, δώστε ελπίδα, πράξτε το δίκαιο και τίμιο για τους πολίτες, εμπιστευθείτε τους επιτυχημένους και δημιουργικούς της ζωής και όχι των κομματικών διαδρόμων … και όλοι θα είναι δίπλα σας.